دانلود آهنگ محمد اصفهانی عابر

بر این کبود غریبانه زیستم چون ابرتمام هستی خود را گریستم چون ابرز بام مهر فرو ریختم ستاره به خاککه من به سایه خورشید زیستم چون ابرزمین سترون و در وی نشان رویش نیستفراز ریگ روان چند ایستم چون ابرزمین سترون و در وی نشان رویش نیستفراز ریگ روان چند ایستم چون ابرحریر باورم از شعله ی ندامت سوختکه بر کویر عطشناک نیستم چون ابرکه بر کویر عطشناک نیستم چون ابرنه سر به بالش رامش، نه پای بر پایابعقاب آه بر آیینه، چیستم؟ چون ابرمرا به بود و نبود جهان چه کار؟که داد به باد فتنه همه هست و نیستم چون ابرمگر بشویم از این دل غبار هستی رابر آستان تو عمری گریستم چون ابرمگر بشویم از این دل غبار هستی رابر آستان تو عمری گریستم چون ابر